♥ Subtitle by VIU - Synced by izrin96 ♥
Mari pergi.
(Episod 27)
Mungkin dia lebih terkejut daripada kita.
Mari pergi.
Awak tidak apa-apa?
Sebentar.
- Boleh awak berhentikan kereta? - Baiklah.
Saya sedang mengemas tempat persembunyian kita.
Boleh awak datang? Mari kemas bersama.
Ada terlalu banyak benda yang...
saya sendiri tidak dapat buat keputusan.
Soo Ji?
Helo?
Apa yang tidak kena? Adakah awak menangis?
Se Joo.
Saya benar-benar...
fikir semuanya sudah berakhir.
Saya akan datang. Awak tunggu di situ.
Bilakah segala-galanya jadi serba tidak kena?
Saya mahu salahkan seseorang tapi tiada sesiapa untuk dipersalahkan.
Saya mahu beritahu ibu yang ini semua salahnya,
tapi itu hanya lebih melukakan hati saya.
Sampai hati Soo Ji dan ibunya buat begitu pada awak?
Bagaimana mereka sanggup buat begitu?
Tepat sekali.
Saya cuma mahu dia minta maaf pada Si Hyun.
Bagaimana Soo Ji boleh sanggup buat begitu pada saya?
Patutkah saya beritahu dia segala-galanya?
Tentang Si Hyun terluka kerana dia?
Ya, beritahu dia segala-galanya.
Beritahu dia segala-galanya dan biar dia juga terluka.
Tidak,
itu takkan menyelesaikan apa-apa.
- Dan itu bukan cara saya. - Tapi awak terluka.
Kenapa awak tidak menangis sahaja di bahu Si Hyun?
Jika Si Hyun tidak jumpa saya,
dia tentu takkan tahu apa-apa.
Lupakan sahaja.
Awak perlu fokus pada diri awak sendiri.
Kyung Joo.
Apa patut saya buat?
Semuanya sudah berlaku.
Semuanya akan bertambah baik.
Bila?
Bila semua ini akan bertambah baik?
Kalaulah saya tahu bila saya akan mula rasa lebih baik,
saya akan rasa tenang,
tapi saya jadi hilang akal kerana saya tidak tahu.
Soo Ji. Buka pintu. Soo Ji.
Apa yang tidak kena?
Mari kita pulang.
Atau awak mahu pergi ke hospital?
Saya tidak mahu buat apa-apa.
Saya tidak mahu jumpa ibu saya,
saya tidak mahu pulang,
dan saya tidak mahu jumpa sesiapa.
Saya harap saya hilang dari dunia ini.
Boleh awak padamkan lampu?
Betul cakap awak.
Si Hyun sudah pergi.
Kita takkan jadi seperti dahulu lagi.
- Se Joo. - Ya.
Se Joo.
Ya?
Adakah awak akan...
tinggalkan saya juga?
Tidak.
Saya takkan tinggalkan awak.
Soo Ji.
Awak tidak boleh tidur?
Adakah awak fikir kita takkan kesunyian...
walaupun hanya kita berdua yang tinggal?
Ada kalanya kita kesunyian…
walaupun ketika kita bertiga.
Sekurang-kurangnya saya akan…
buat awak rasa kurang sunyi berbanding…
semasa kita bertiga bersama.
Saya akan berada di sisi awak, Soo Ji.
Terima kasih.
(Maklumat Kemasukan Kolej Seni Kebangsaan 2018)
(Kemasukan Tidak Berjadual)
(Ujian Praktikal untuk Markah Lebih Tinggi)
Oh Tuhan, tiada apa-apa yang mudah.
Adakah nama dia Soo Ji?
Awak patut ajar dia adab.
Saya minta maaf.
Saya tidak boleh biarkan sesiapa yang bercakap terlalu banyak…
jadi sebahagian daripada keluarga saya.
Apa maksud awak?
Saya tidak tahu tentang orang lain,
tapi saya tahu apa sebenarnya awak sudah beritahu ibu Si Hyun…
pada hari dia...
menemui ajalnya.
Saya pasti awak tidak terfikir perkara akan jadi begitu.
Tapi kata-kata yang keluar kerana perasaan tamak…
akan menyebabkan kemusnahan.
Ibu awak sedang…
dalam perjalanan berjumpa dengan orang ini.
Dia ditimpa kemalangan dalam perjalanannya ke sana.
(Presiden Myung Mi Ri)
Presiden Myung, ini Si Hyun bercakap.
Boleh saya jumpa awak di hospital?
Saya terfikir untuk ambil cuti.
Adakah ini penting?
Adakah ini berkenaan ayah awak?
Kalau begitu, saya akan pergi ke rumah awak.
Adakah awak tidak sihat?
Tidak, saya cuma mahu berehat.
Soo Ji tentu berada di kampus.
Ya.
Kenapa awak mahu…
berjumpa dengan saya berdua sahaja?
Biar saya terus bertanya kepada awak.
Kenapa awak tipu saya?
Awak cakap...
ibu saya suspek langgar lari.
Si Hyun, itu...
Awak juga suruh ibu saya pergi ke Jeoungeup.
Betullah tekaan saya.
Awak beritahu ibu saya tentang Jeongeup.
Saya ingat awak orang baik.
Saya tidak mahu awak kahwin dengan ayah, tapi saya rasa mahu setuju.
Tapi saya rasa saya tidak boleh buat begitu sekarang.
Awak yang paling arif dengan keadaan ibu saya,
tapi awak tetap beritahu dia tentang Jeongeup.
Itu bermaksud awak ada niat yang tersembunyi.
- Si Hyun. - Kenapa awak buat begitu?
Awak mahu ibu bapa saya bercerai?
Si Hyun, saya...
saya terdengar Naib Pengerusi Kwon akan pergi ke Jeongeup,
dan saya beritahu Cik Park kerana saya tahu dia risau tentang itu.
Saya tahu...
saya terlalu menjaga tepi kain orang.
Saya minta maaf.
Tapi itu pilihannya untuk pergi ke sana.
Saya juga risaukan dia,
jadi saya tinggalkan kerja saya dan mengekori dia.
Dan...
awak langgar Tae Hee.
Jika awak ada rasa bersalah, awak patut hentikan semua ini sekarang.
Saya takkan beritahu ayah saya atau Soo Ji.
Soo Ji...
takkan dapat terima ini.
Ibu saya menangis disebabkan awak.
Awak takkan layan saya begini selepas awak tahu hal sebenar.
Ibu.
Awak tidak boleh pergi kerja?
Awak masih rasa tidak sihat?
Saya mahu ambil cuti.
Awak tidak pulang malam semalam?
Awak pergi mana?
Saya pergi ke hospital dan terus ke latihan orkestra.
Saya mahu tidur dan pergi semula ke kampus.
Awak patut berehat juga.
Saya tidak pernah mempersoalkan awak,
tapi saya mahu awak lihat ini sendiri.
(DNA Kwon Seok Woo dan Kwon Si Hyun sepadan.)
Awak tidak marah saya, betul?
Kenapa ayah awak buat begitu?
Dari mana dia dengar perkara begitu?
Oh Tuhan.
Saya rasa ibu yang beritahu dia.
Dia mungkin mahu menyakiti hati ayah.
Saya akan beritahu dia.
Saya rasa kami perlu selesaikan salah faham ini.
Si Hyun.
Ikut saya ke Amerika Syarikat.
Baiklah, saya akan ikut.
Sebelum itu,
biar saya uruskan beberapa perkara.
Saya mahu tentukan apa yang saya mahu buat terlebih dahulu.
Mewarisi syarikat...
tidak sesuai dengan saya.
Saya juga tidak yakin saya boleh buat.
Perniagaan sesuai untuk orang yang pandai berniaga.
Seperti ayah saya atau sepupu perempuan saya.
Baiklah.
Awak tidak perlu tergesa-gesa.
Ibu.
Saya patut bermula dengan apa?
Tae Hee?
Tae Hee.
Helo.
Saya fokus kepada struktur yang kelihatan sama dari masa lampau…
tapi ada tema yang sama sekali berbeza pada masa kini.
Pada 1939, Stesen Gudun merupakan...
sebuah lokasi strategik yang menghubungkan Yangpyeong dan Wonju.
Apabila landasan berkembar dibina…
menuju ke Wonju, stesen ini ditutup.
Mari kita lihat Stesen Gudun pada hari ini.
(Stesen Gudun 1, Stesen Gudun 2)
Berbanding dengan stesen lama lain yang ditukar kepada…
taman tema atau laluan basikal rel,
ia masih kelihatan sama seperti dahulu.
Lebih 30,000 orang melawat setiap tahun…
Dan ia merupakan tapak yang terkenal.
Ia juga sudah didaftarkan sebagai warisan seni bina moden.
Siling kayu di bilik menunggu…
merupakan struktur teguh yang sudah bertahan selama 77 tahun.
Ia ada kepentingan seni bina yang hebat.
Satu, dua, tiga.
Satu, dua.
Oh Tuhan.
Awak berusaha keras untuk kelihatan bagus.
- Berhentil mencuba kelihatan hebat. - Itu menyakitkan.
Itu sahaja pembentangan saya. Terima kasih.
Jika tiada soalan, saya akan tamatkan sekarang.
- Terima kasih. - Terima kasih.
Pulanglah ke rumah.
Jumpa awak nanti. Mari kita makan tengah hari.
Tae Hee.
Selamat menjamu selera.
Awak juga.
Makanan di kafeteria kampus awak sangat sedap.
Bukankah makanan yang dimasak di rumah tetap lebih sedap?
Contohnya, pasta atau telur yang saya masak.
Atau hanya mi segera.
Adakah ayah awak tidak apa-apa?
Ya, pembedahannya sudah ditetapkan.
Saya benar-benar berharap dia akan cepat sembuh.
Tapi,
itu sahaja yang saya mahu cakap.
Awak boleh sambung makan.
Bukankah ia sejuk?
Ini jaket dari rumah untuk panaskan badan awak.
Universiti ini hebat.
Awak cuma perlu tunjuk kad pengenalan awak untuk masuk.
Kenapa awak asyik buat begini?
Apa maksud awak?
Berapa lama awak akan mengekori saya?
Kenapa awak mengekori saya?
Berapa lama awak akan mengekori saya?
Apa-apa pun, beritahu saya kenapa awak mengekori saya ke sini.
Sama seperti apa yang berlaku dahulu.
Beritahu sahaja kenapa awak buat begini.
Awak pun tahu yang kita tidak dapat lupakan...
semua yang berlaku dan kembali kepada keadaan dahulu.
Jika awak berterusan begini, awak hanya menyusahkan saya.
Saya tidak cuba untuk kembali kepada keadaan dahulu.
Jadi apa semua ini?
Tae Hee.
Pulanglah.
Itu bukan urusan awak. Kenapa awak ambil kisah?
Awak tidak pulang dan tinggal di tempat lain kerana saya.
Pulanglah demi kebaikan awak.
Barulah saya takkan ganggu awak lagi.
Universiti yang dipilih bergantung pada pengkhususan yang awak minati.
Jika awak mahu tumpu pada melukis, awak boleh mohon sekolah seni.
Jika awak minat bidang lain seperti reka bentuk,
lebih baik awak mohon universiti umum.
Saya belum ada rancangan sebegitu besar.
Bila awak mahu memohon?
Secepat mungkin.
Kenapa awak tiba-tiba berubah hati?
Saya perlu pergi ke tempat asing untuk melupakan kejadian lalu…
dan dapatkan idea baharu. Itu yang saya fikir.
Baiklah.
Beritahu saya jika awak perlukan apa-apa.
Terima kasih.
Saya sentiasa berterima kasih atas bantuan awak.
Awak banyak bercakap hari ini.
Ambil ini.
Ini semua buku latihan dan memo yang saya guna ketika saya main selo.
- Ini akan membantu awak. - Oh Tuhan.
Soo Ji, kenapa awak beri semua ini kepada saya?
Adakah awak akan pergi mana-mana?
Tiada sebab.
Jika awak minat main selo, saya fikir ini semua akan membantu.
Terima kasih.
Saya akan buat yang terbaik.
Saya akan belanja minum. Saya ada banyak kupon.
Baiklah. Terima kasih.
Teman lelaki awak sangat baik.
Semuanya kerana awak dan kawan-kawan awak.
Awak tidak habiskan masa dengan Se Joo dan Si Hyun hari ini?
Saya patut buat begitu.
Saya patut buat begitu tapi...
Di mana biasanya awak habiskan masa bersama mereka?
Awak semua selalu sangat habiskan masa bersama.
Kami tiada tempat tertentu untuk pergi.
Kami selalu pergi ke taman atau kafe.
Kami ada tempat persembunyian yang kami sahaja boleh masuk.
Ia lebih selesa dan lebih hangat berbanding rumah.
Itu kedengaran sangat hebat.
Bolehkah awak jemput kami ke sana lain kali?
Saya akan rahsiakan.
Saya akan lihat apa saya boleh buat.
Apa yang awak berdua buat di sini?
Kenapa awak datang ke sini?
Firma guaman saya terletak berdekatan.
Ia cuma awak berdua?
- Joo An, biar saya tolong. - Baiklah.
Helo.
Awak merupakan pekerja sambilan di bar.
Hei, Choi Soo Ji.
Pergilah berjanji temu tanpa Hye Jeong.
Dia lurus tidak seperti awak.
Jangan masuk campur urusan saya, pergilah.
Saya cakap begini hanya kerana amat menyedihkan melihat awak…
berpacaran dengan orang biasa-biasa dan melepaskan kehidupan yang baik.
"Orang biasa-biasa"?
Dia melepaskan kehidupan dia yang baik?
Hye Jeong, ikut saya.
Tempat ini tidak sesuai untuk awak.
Lepaskan.
Apa yang tidak kena dengan Joo An?
Awak langsung tidak tahu fesyen, dan awak hodoh seperti khinzir.
Berani awak menilai dia?
Awak sangat biadab.
Kesabaran saya pun ada hadnya.
Lihat kasut awak. Warna kasut awak sangat muram dan membosankan.
Joo An, mari pergi.
Tiada sebab untuk kita dengar dia cakap mengarut.
- Mari pergi, Soo Ji. - Oh Tuhan.
Hye Jeong.
Awak keluar dengan lelaki lain?
Oh Tuhan, warna kasutnya sangat suram.
Adakah dia akan beritahu ibu awak?
Perkara sudah berlaku. Tiada apa-apa yang saya boleh buat sekarang.
Jika dia dapat tahu, saya takkan mengalah.
Jangan bangkitkan kemarahan Ki Young.
Dia tidak boleh dimalukan.
Betul cakap Soo Ji. Dia seorang lelaki yang jahat.
Saya nampak dia bergaduh di bar saya bekerja.
Hye Jeong, pulang ke rumah sekarang.
Jika Ki Young sebut hal ini, cakap Joo An itu teman lelaki saya.
- Sama juga dengan awak. - Baiklah.
Soo Ji, terima kasih banyak.
Pergi, sekarang.
- Jumpa lagi. - Jumpa lagi.
Pintu akan ditutup.
(Ayah)
- Hei, Ayah. - Awak di mana?
Saya?
Saya dalam perjalanan pulang ke rumah.
Begitu. Saya akan menaiki pesawat. Saya akan pergi ke kampus awak esok.
Awak akan keletihan. Awak tidak perlu datang.
Saya dengar awak sibuk akhir-akhir ini.
Cepat pulang. Awak tentu letih.
Baiklah.
Lagipun, saya sudah hampir sampai.
Saya akan berehat.
Terima kasih kerana kembali,
Tae Hee.
- Kepulangan awak sudah cukup baik. - Saya sudah pulang.
Leganya.
♥ Subtitle by VIU - Synced by izrin96 ♥